Wierszyki do ćwiczeń logopedycznych

 

Wiersz jest doskonałym materiałem literackim, nadającym się do zabaw i ćwiczeń ortofonicznych z dziećmi, które mają na celu:

-  utrwalanie prawidłowej artykulacji poszczególnych głosek,

-  doskonalenie sprawności narządów mowy,

-  usprawnianie funkcjonowania aparatu oddechowego,

-  kształcenie wrażliwości słuchowej,

-  bogacenie zasobu słownictwa,

-  opanowanie prawidłowej linii melodycznej języka (akcent, tempo, intonacja),

-  rozwijanie wyobraźni dziecka,

-  ćwiczenie pamięci i uwagi

 

Zestaw wierszy i tekstów do ćwiczeń ortofonicznych:

 

Zegary

W dużym pokoju,                                                  Wszystkie zegary       

w kącie przy ścianie                                               w tym samym czasie    

stojący zegar                                                           mają swój udział     

zaczął bimbanie:                                                     w głośnym hałasie:      

- Bimm-bamm, bimm-bamm,                                - Bimm-bamm, bimm-bamm,

Bimm-bamm…                                                      bimm-bamm…

                                                                               - Drrr, drr, drr…

W tym samym czasie                                             - Kuku, kuku, kuku…  (…)

na nocnej szafce

zadzwonił budzik,                                                                              Ewa Małgorzata Skorek

dzwoniąc jak zawsze:

- Drrr, drrr, drrr…

                                                                                  

Zegar z kukułką

wisi na ścianie,

on także zaczął

głośne kukanie:

- Kuku, kuku, kuku…

 

 

Co słychać na wsi!                                                Jedzie pociąg fu – fu – fu,         

Co słychać? Zależy – gdzie.                                   Trąbka trąbi tru – tu – tu.                  

Na łące słychać: Kle-kle!                                       A bębenek bum – bum – bum,

Na stawie: - kwa-kwa!                                           Na to żabki kum – kum – kum.

Na polu: - kraaa!

Przed kurnikiem: - Kukuryku!                               Woda z kranu kap – kap – kap.

- Ko-ko-ko-ko-ko! – w kurniku.                             Konik człapie: człap – człap – człap.

Koło budy słychać: - Hau!                                      Mucha brzęczy: bzy – bzy – bzy,

A na progu – Miau…                                              A wąż syczy: sss, sss, sss …

A co słychać w domu,

nie powiem nikomu!

 

                       Wanda Chotomska

 

Moja buzia okrąglutka,                                          Co kotek miał

 

Grzywka czarna całkiem krótka.                               Mały Jasio kotka

Szyję czystą zawsze mam,                                         przy kominku spotkał.

Bo o czystość zawsze dbam.                                     Ukłonił się kapeluszem

Woda z kranu: kap, kap, kap.                                    – porozmawiać z kotkiem muszę:

Myję ręce: chlap, chlap, chlap.                                  – Miał kotek siostrę?

Woda z kranu: ciur, ciur, ciur.                                   – Miau!...

Myję szyję: szur, szur, szur.                                      – Miał kotek pazurki ostre?

                                                                                   -  Miau!...

                                                                                   -  Miał kotek mamę i tatę?

                                                                                   -  Miau!...

                                                                                   -  Miał kotek na grzbiecie łatę?

                                                                                   -  Miau!...

                                                                                   I tak sobie przez godzinkę

                                                                                   Rozmawiali przed kominkiem!

                                                                                                               Maria Kownacka

 

 

                                                   Dziwne rozmowy

 

W chlewiku mieszka świnka,                                      Na drzewie siedzi wrona,

I trąca ryjkiem drzwi.                                                  od rana trochę zła.

Gdy niosę jej jedzenie,                                                Gdy pytam: „Jak się miewasz?”

To ona: „Kwi, kwi, kwi!”                                            To ona: „Kra, kra, kra!”

 

Opodal chodzi kaczka,                                                Przed budą trzy szczeniaczki

Co krzywe nóżki ma.                                                   Podnoszą straszny gwałt.

Ja mówię jej: „Dzień dobry”                                       Ja mówię: „Cicho pieski!”

A ona: „Kwa, kwa, kwa!”                                           A one: „Hau, hau, hau!”

 

                                                                                                         Anna Aleksandrowicz

 

 

                                            Wesołe i smutne okrzyki

 

Tam na wróble stoi strach.                                          Przeskoczymy przez ten kloc.

Ach, ach!                                                                     Hoc, hoc!

Jaki duży wyrósł groch.                                              Przemknął zając w poprzek bruzd.

Och, och!                                                                    Szust, szust!

Ty, wietrzyku, liśćmi chwiej.                                     Traktor na zakręcie znikł.

Hej, hej!                                                                      Pyk, pyk! (…)

Heli w szkole dobrze szło.                                          Wrona też swój okrzyk ma.

Ho, ho!                                                                        Kra, kra!

Znów od rana w kuźni ruch.                                       Jurek Władka zgubił trop.

Buch, buch!                                                                 Hop, hop!

Płaksa nie wie czego chce.                                          Od niedzieli zima zła.

Eee!                                                                             Hu, ha!

Drzemią kury w cieniu lip.                                          Do snu nucą kotki dwa.

Cip, cip!                                                                       Aaa!                                     J. Huszcza      

Śmiecholandia    

                                                                                          Ko, ko, ko, kwa, kwa, kwa,

W Śmiecholandii – państwie małym,                                    kto mój język zna?

słynnym w świecie prawie całym,                                    Jestem mały poliglota,

 ludzie śmieją się tu wszyscy:                                           bo rozumiem psa i kota,

obcy, krewni, dalsi, bliscy.                                                ptasi język także znam,

                                                                                           zaraz udowodnię wam.

Śmieją się panowie w kapeluszach na głowie:                

- Ho, ho, ho…                                                                   Kotek miskę mleka miał.

Śmieją się panie – grube jak banie:                                   Pyszne było – miauknął:

- Ha, ha, ha…                                                                    Miau.

Śmieją się chłopcy – mali bigbitowcy:

- Ha, ha, ha…                                                                    Piesek też by pewnie chciał.

Śmieją się dziewczynki – piękne jak malinki:                  Szczeka głośno:

- Hi, hi, hi…                                                                      Hau, hau, hau.

Śmieje się staruszka wprost do twego uszka:

- He, he, he…   (…)                                                          Małej myszce ser się śni.

                           Ewa, Małgorzata Skorek                       Piszczy cicho:

                                                                                          Pi, pi, pi.

 

                                                                                          Kurka zniosła jajek sto.

                                                                                          Gdacze o tym:

                                                                                          Ko, ko, ko.

 

                                                                                          Kaczka śliczne piórka ma.

                                                                                          Kwacze dumnie:

                                                                                          Kwa, kwa, kwa.

 

                                                                                          Nad jeziorem żabek tłum

                                                                                          Kumka sobie:

                                                                                          Kum, kum, kum.

 

                                                                                          Jak to dobrze kumie, kumie,

                                                                                          że ktoś po żabiemu umie.

                                      

                                                                                                                   Ewa Stadtmüller

 

 

 

 

Opracowała Joanna Wernik na podstawie:

-   G. Demel, Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola, Warszawa 1994

-   E. M. Skorek, 100 tekstów do ćwiczeń logopedycznych, Gdańsk 2005

-   R. Sprawka, J. Graban, Logopedyczne zabawy grupowe dla dzieci od 4 do 7 lat, Gdańsk  2004